کد خبر: 20375

تاریخ انتشار: ۱۳۹۵/۱۱/۲۲ - ۱۵:۱۹

طاغوت زمان خود را بشناس

انتخابات بزنگاهی دیگر/ آوردگاهی حساس برای جاماندگان از قطارانقلاب

میل به مشارکت در امور سیاسی و اجتماعی مهم کشور، چیزی نیست که به نسل خاصی تعلق داشته باشد. این هیجان طلبی و حق مسلم، خواستی است درونی که در طول زمان، خود را بنا به شرایط نشان می دهد.

اختصاصی تیتر ۳/ حسین فرهادی: میل به مشارکت در امور سیاسی و اجتماعی مهم کشور، چیزی نیست که به نسل خاصی تعلق داشته باشد. این هیجان طلبی و حق مسلم، خواستی است درونی که در طول زمان، خود را بنا به شرایط نشان می دهد. 

 

در طول تاریخ پرفراز و نشیب کشور عزیزمان نیز مردم بالاخص نسل جوان با چنین میل و خواسته ای مواجه بوده اند.

شاید همین احساس سبب به نگارش درآمدن و به تصویر کشیدن مثنوی ها، شاهنامه ها، داستان های اساطیری و … شده و آن را سینه به سینه منتقل کرد.

 

 اوج حق طلبی و مشارکت طلبی مردم در امور دینی، سیاسی و اجتماعی ایران را می توان به حوادث و رویدادهای پیش از به پیروزی رسیدن جمهوری اسلامی ایران نسبت داد. زمانی که مردم کشور در شدیدترین احساس تعلق به کشور و حساسیت مذهبی خود قرار داشتند. 

 

در طی تاریخ پس از انقلاب این مشارکت طلبی خود را به گونه های دیگری نشان داد که شروع آن را می توان ۱۲ فروردین سال ۵۸ روز آری گفتن به جمهوری اسلامی ایران دانست.

 

پس از انقلاب رنگ و بوی حضور و مشارکت در امور کشور با برگزاری انتخابات مختلف تغییر یافت. انتخاباتی که در ابتدای امر به دلیل هیاهوهای اوایل انقلاب و ناآگاهی مردم در چگونگی شناخت افراد، موجب ورود فرصت طلبان و ناشایست ها به عرصه سیاسی و اجتماعی کشور شد. که نمونه بارز آن جلوس بنی صدر بر صندلی ریاست جمهوری کشور بود.

 

اما در مدت زمان کوتاه و با کاهش هیجانات و التهابات ناشی از حوادث سال ۵۷ ، شرایط به گونه ای دیگر رقم خورد و ورود دلسوزان برآمده از خود مردم بار دیگر کشور را به مسیر انقلابی بازگرداند. انتخاب رجایی و احساس تعلق شدید مردم به این چهره خوشنام و انقلابی سبب شد که پس از شهادت ایشان و تجربه تلخ ناشی از انتخاب بنی صدر، مردم در انتخابهای بعدی حساس تر شده و به دنبال چهره های متعهدتر، متخصص، مصمم و هم راستا با منویات انقلاب و امام باشند.

 

این گونه رویدادها نشان می دهد، حس مشارکت جویی مردم در مسائل مهم کشور چیزی نبوده و نیست که در عمر سی و اندی ساله انقلاب دچار رکود شود و یا رنگ ببازد. در همه حال با تمام فراز و فرودهای اقتصادی و اجتماعی، این حس و حال وجود داشته است و حتی در زمان هایی که دشمنان خواستار تحریم آن بودند مردم از این حق مسلم خود نگذشتند.

 

نسل امروز جامعه نیز مملو از این حس مشارکت جویی و غلیان هیجانات درونی است. غلیانی که به نظر می رسد مسئولیت هدایت صحیح و روشنگری آن توسط نخبگان جامعه احساس می شود. گرچه نسل امروز پویا، باهوش و به مراتب اجتماعی تر و بی پرواتر از نسل های پیشین خود هستند اما به همین نسبت نیز برنامه ریزی کینه توزان و دشمنان نظام نیز دقیق تر و حسابگرایانه تر شده است.

 

یکی از منافذی که می تواند بستری مناسب برای رخنه تفکرات غلط در جوانان و حتی دیگر اقشار جامعه باشد و بار دیگر زمینه را برای نشستن افراد ناشایست بر صندلی های سیاسی و اجتماعی فراهم سازد انتخابات پارلمان شهری ست.

 

جایی که به نظر می رسد آوردگاهی مهم برای جاماندگان از قطار انقلاب و آنان که حسرت حضور در رویدادهای زمان جنگ و انقلاب را داشته اند، باشد. چرا که این انتخابات بیش از انواع انتخابات دیگر به مردم احساس تعلق خاطر به کشور و امکان نشست های رودرو با مدعیان توسعه و حضور در پارلمان شهری را می دهد. انتخاباتی که نتایج آن در رصد مداوم مردم قرار دارد و مردم خود را ناظران واقعی آن می دانند.

 

حوادث مختلف پس از انقلاب، از ریاست جمهوری بنی صدر تا به شهادت رسیدن دانشمندان هسته ای و حوادث فتنه ۸۸ نشان می دهد در هر دوره از زمان شناخت طاغوت زمان احساس می شود. چیزی که توجه نسل امروز جامعه باید بر آن معطوف باشد و البته این مهم بدون درایت و هدایت مسئولانه و همراه با آرامش نخبگان، جامعه میسر نخواهد بود.

 

سعی بر دوری جستن از رفتارهای قهرآمیز و تحقیر آمیز و دادن فرصت ابراز وجود به جوانان می تواند تاثیر مستقیمی بر این مهم داشته باشد.

ارسال دیدگاه

کد امنیتی *

ردیاب آنلاین خودرو ردیاب خودرو