کد خبر: 2655

تاریخ انتشار: ۱۳۹۳/۰۲/۰۳ - ۴:۳۶

گفتگو با یک ” کلاه سبز”

تکاور کلاه سبز

 

گفتگو با یک ” کلاه سبز”

تکاور کلاه سبز

 

در نخستین رویارویی با دزدان دریایی من و سایر تکاوران تحت عنوان اسکورت در یک نفتکش حضور داشتیم، هوا رو به روشن شدن بود که متوجه حضور ۱۱ قایق و یک لنج ماهیگیری در مسیر حرکتمان شدم. این صحنه برایم غیرعادی بود و احتمال دادم  آنان دزدان دریایی هستند که در پوشش ماهیگیران محلی قصد حمله و تصرف کشتی را دارند.

 

شرق پرس: دزدان دریایی در آب‌های آزاد وقتی پرچم ایران را روی کشتی‌ای می‌بینند وحشت به جانشان می‌افتد. تکاوران کلاه‌سبز روی عرشه کشتی‌های نظامی و حتی کشتی‌های باری و ماهیگیری در آماده‌باش هستند. شاید بارها شنیده باشید که دزدان دریایی به کشتی‌های تجاری یا نفتکش‌ها حمله کرده‌اند و آن‌ها را به تصرف خود درآورده‌اند ولی در مدت زمان بسیار کوتاهی تکاوران نیروی دریایی ارتش موفق به باز پس‌گیری شناورها شده‌اند.

 جزئیات آزادسازی این شناورها از زبان تکاوران بسیار جالب بوده و جزئیات آن شاید باورنکردنی باشد. آنان برای رهایی کشتی‌های دزدیده شده از سوی دزدان دریایی ساعت‌ها و حتی روزها مبارزه  و سرانجام به پیروزی شیرینی دست پیدا می‌‌کنند.ناخدا سوم- سرگرد- «سیدمحمد حسینی مقدم» فرمانده مرکز آموزش جنگ‌های آبی و خاکی در مرکز آموزش تفنگداران دریایی منجیل که در چندین عملیات برای رهاسازی شناورهای دزدیده شده شرکت داشته گفت‌وگویی خواندنی با  شوک داشته است.

چند سال می‌شود در نیروی دریایی خدمت می‌کنید؟

من ۱۵ سال پیش به استخدام نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران درآمدم و از سال ۸۶ نیز به عنوان تکاور دریایی مشغول به خدمت هستم.

تاکنون چندبار به مأموریت‌های فرامرزی اعزام شده‌اید؟

چهار بار با ناوهای جنگی و اسکورت کشتی‌های تجاری و نفتی به مأموریت در اقیانوس هند، خلیج عدن و دریای سرخ اعزام شده‌ام.

چند بار با دزدان دریایی روبه‌رو شده‌اید؟

در دو مرحله با دزدان دریایی روبه‌رو شده‌ام؛ یک‌بار در تابستان سال ۹۱ و در ابتدای خلیج عدن بود و یک‌بار نیز در شمال اقیانوس هند و زمانی که دزدان دریایی قصد حمله به کشتی ماهیگیری را داشتند.

از جزئیات این عملیات‌ها می‌گویید.

در نخستین رویارویی با دزدان دریایی من و سایر تکاوران تحت عنوان اسکورت در یک نفتکش حضور داشتیم، هوا رو به روشن شدن بود که متوجه حضور ۱۱ قایق و یک لنج ماهیگیری در مسیر حرکتمان شدم. این صحنه برایم غیرعادی بود و احتمال دادم  آنان دزدان دریایی هستند که در پوشش ماهیگیران محلی قصد حمله و تصرف کشتی را دارند.

از همکارانم خواستم سریع پشت تیربار و تجهیزات دفاعی حاضر شوند و آرایش ویژه به خود بگیرند. شرایط حساس و بحرانی بود زیرا شلیک به سوی نفتکش احتمال انفجار را در پی دارد. بنابراین حواسمان به همه تحرکات بود و با نزدیک شدن آنان و نخستین شلیک از سوی دزدان دریایی، پاسخ آنان با آتش سنگین داده شد و بلافاصله از ترس پا به فرار گذاشتند و ما نفتکش را بدون هیچ‌گونه خسارت جانی و مالی به مقصد اسکورت کردیم و در دومین درگیری بنابر درخواست یک کشتی مجهز ماهیگیری کشورمان که می‌خواست به صید ماهی تن در منطقه‌ای که امنیت بسیار پایینی دارد برود، تیمی از تکاوران به فرماندهی من در آن کشتی حاضر شدیم.

 

هنوز چند روزی از فعالیت این کشتی نگذشته بود که دو قایق و یک لنج ماهیگیری به ما حمله کردند و با شلیک به سوی کشتی قصد تصرف آن را داشتند. آن‌ها اطلاع نداشتند که نیروهای تکاور و آماده داخل کشتی هستند. به هر ترتیب با شجاعت تیم تکاوری موفق به فراری دادن دزدان دریایی شدیم و این کشتی نیز به سلامت پس از صید به کشورمان بازگشت.

دزدان دریایی معمولاً با چه شگردی وارد عمل می‌شوند؟

ابتدا باید به نکته مهمی اشاره کنم، دزدان دریایی که بیشتر جزو کشورهای یمن و سومالی هستند به فعالیت‌های نظامی آشنا هستند و قبلاً نظامی بوده‌اند و با توجه به بی‌ثباتی اوضاع داخلی کشورشان و نبود حکومت مستقل به دزدی دریایی روی آورده‌اند و با سرقت قایق‌های‌ کوچک و با سرقت لنج و کشتی‌های بزرگ‌تر دست به سرقت‌های سازمان‌یافته‌ای در آب‌های آزاد می‌زنند.

دزدان دریایی در اجرای نقشه‌هایشان در پوشش ماهیگیران محلی در مسیر کشتی‌های مورد نظرشان قرار می‌گیرند و طوری وانمود می‌کنند که در حال ماهیگیری هستند ولی وقتی کاملاً نزدیک می‌شوند با استفاده از سلاح‌هایی که در اختیار دارند به سوی کشتی شلیک می‌کنند تا وحشت را به جان خدمه کشتی بیندازند و اگر عکس‌العملی ندیدند با استفاده از چنگک‌ها و نردبان‌های مخصوص در سریع‌ترین زمان وارد عرشه می‌شوند و آن را به تصرف خود در‌ می‌آورند و کشتی را به سوی سواحل خود می‌برند، ولی اگر پاسخ سختی از کشتی دریافت کنند بی‌درنگ آنجا را ترک می‌کنند.

دزدان دریایی بیشتر در چه زمانی دست به سرقت می‌زنند؟

این تبهکاران بیشتر هنگام غروب یا هنگام روشن شدن هوا یعنی زمانی که خدمه‌های کشتی خسته‌اند یا هنوز از خواب بیدار نشده‌اند نقشه خود را به اجرا می‌گذارند و با توجه به چابکی و توان جسمانی خوبی که دارند در کوتاه‌ترین زمان کشتی را به تصرف خود در می‌آورند.

بهترین خاطره‌تان در دوران تکاوری چیست؟

بهترین خاطراتم مربوط به زمانی است که همکارانم برای رهایی یا دفاع از یک شناور وارد عمل شدند و آن را از دست دزدان دریایی نجات دادند. این لحظات برایم بسیار غرورآفرین و لذتبخش است.

تکاوری را چقدر دوست دارید؟

خیلی، بیش از چیزی که فکر می‌کنید! من در ابتدا در نیرویی دریایی ارتش به عنوان یک تفنگدار مشغول به خدمت بودم ولی با توجه به علاقه بسیاری که به تکاوری داشتم و با وجود اطلاع از این‌‌که گذراندن این دوره بسیار سخت و طاقت‌فرسا است ولی آن را به جان خریدم و این دوره را با موفقیت گذراندم و یک تکاور کلاه‌سبز شدم.

چه فرقی بین کلاه‌سبزها و کلاه آبی‌ها وجود دارد؟

کسانی که در آموزشگاه منجیل تحت آموزش قرار می‌گیرند موفق به دریافت کلاه آبی می‌شوند ولی کسانی که می‌خواهند تکاور شوند و کلاه سبز دریافت کنند، باید چندین دوره سخت شبانه‌روزی را بگذرانند. این دوره‌ها شامل راپل، غواصی، دفاع شخصی و… است که موفقیت در آن‌ها بسیار مشکل است. باید اشاره کنم که تکاوری یک تخصص در تفنگداری دریایی است.

یک تکاور برای مقابله با دزدان دریایی چه آموزش‌هایی می‌بیند؟

آموزش‌های ویژه‌ای وجود دارد، بخشی از آموزش تکاوران رویارویی با دزدان دریایی و تصرف شناور دزدیده شده است و این تمرین‌ها در مرکز آموزش و با شبیه‌سازی ماکت‌های شناورهای بزرگ صورت می‌گیرد و تکاوران باید نحوه تصرف آن را با بالارفتن از طناب و استفاده از تجهیزات خاص فرا بگیرند. آنان آموزش‌های دیگری را نیز می‌بینند که در قالب آموزش‌های عملیاتی، روحی و روانی است.

یک تکاور تا چه مدتی می‌تواند فعالیت داشته باشد؟

هر سال از تکاوران تست‌های شنا، آمادگی جسمانی، تیراندازی و… گرفته می‌شود و اگر تکاوری حد نصاب معین را به دست نیاورد از چرخه فعالیت تیم‌های تکاوری خارج می‌شود، بنابراین رقابت برای باقی ماندن در این تخصص همیشه بین کلاه‌سبزها وجود دارد.

تکاوری چه سختی‌هایی دارد؟

سختی‌های خاص خود را دارد، دوری از خانواده، احتمال بروز هرگونه حادثه‌ای برای خودمان یا کشتی‌ها گوشه‌ای از سختی‌هایی است که ما با جان و دل آن را پذیرفته‌ایم و خانواده‌هایمان نیز به دوری عادت کرد‌ه‌اند و می‌توان گفت آن‌ها نیز ما را به طور غیرمستقیم در اجرای عملیات‌ها همراهی کرده و با حمایت‌هایشان روحیه‌مان را تقویت می‌کنند.

 

/انتهای خبر

ارسال دیدگاه

کد امنیتی *