کد خبر: 17896

تاریخ انتشار: ۱۳۹۵/۱۰/۱۱ - ۱۱:۲۴

مرکز مازندران، در گرداب خودزنی مسئولانش؛

چاره کار مردمداریست نه شلاق رضاخانی !!/هم پیاله عمرسعد شدن حکومت ری نخواهد داشت

بلاشک همه آنان که در طی تاریخ سی و اندی ساله پس از انقلاب، در مسئولیت های حساس مرکز استان مازندران بوده اند تلاش داشتند که از شأن و جایگاه مرکزیت بودن این شهر شش هزار ساله دفاع کنند

اختصاصی تیتر ۳/حسین فرهادی: بلاشک همه آنان که در طی تاریخ سی و اندی ساله پس از انقلاب، در مسئولیت های حساس مرکز استان مازندران بوده اند تلاش داشتند که از شأن و جایگاه مرکزیت بودن این شهر شش هزار ساله دفاع کنند و حافظان نیکی برای این امانت بزرگ باشند. اما در هر دورانی عده ای به عنوان نخبگان یک جامعه بیش از سایر افراد می توانند علاوه بر جامه عمل پوشاندن به خط و مشی دینی، در ایجاد تحولات اساسی آن جامعه موثر واقع شوند.

 

گاهی شتاب این تحولات بیشتر و رنگ و لعاب تغییراتش پررنگ تر از سایر زمان های دیگر است و می شود نقطه شروع سازندگی برای دیگر نقاط… می شود کانون توجه و احترام دیگران.. می شود نقطه تحرک و پویایی.. می شود منشا آبادانی و توسعه.. می شود سرآغاز ایجاد اعتماد بین مردم و خادمانشان در جامعه .. می شود یک سرمایه اجتماعی غیر قابل انکار…

 

این سیر تحولات چند سالیست که در شهرستان ساری، این شهر ابن شهرآشوب، این شهر در امان مانده از زلزله های سهمگین سالهای دور؛ آغاز شده است. تحولاتی که علی رغم عظیم بودن، در دوران طفولیت خود به سر می برد و نیازمند مراقبت، دقت ، همکاری و صبوری است تا بتواند همچون روزگار پر تن طراقش پابگیرد و جوانی فربه و خوش آب و رنگ شود…

 

اما مدتیست که مدار توسعه و پیشرفت این مظلوم ترین مرکز استان کشور، با حرکات قهرآمیز و عدم همنوایی مسئولین با یکدیگر با چالشی عظیم مواجه شده است!! چرا که هیچ پیشرفتی حاصل نخواهد شد مگر در سایه همنوایی و همراهی همه افرادِ دخیل در آن…

 

این که ما در کدام سوی ماجرا نظاره گر این چالش ها و دعواهای مدیریتی باشیم مهم نیست، آنچه اهم و قابل اعتناست این است که مگر می شود آنچه که باعث ایجاد انگیزه حرکت در دیگر شهرهای استان گردیده را ندید و آن را نکوهش کرد؟! مگر می شود چشم مان را به روی بازتاب حرکت رو به جلوی مرکز استان ببندیم و آن را پوپولیستی و عوام فریبانه بدانیم؟!

 

گویا این رسم شهرستان ساری است که همواره در حسرت فراغ نخبگانش بسوزد!! یادمان نمی رود این شهر چه اشک حسرت هایی پس از درگذشت نمایندگان فقید مرکز استان داشت.. !! یادمان نمی رود عزتی که مرحوم کردان در کشور برای استانِ بزرگ مازندران و مرکز آن ایجاد کردند و بسیاری از نهادهای تصمیم گیری کشوری به سبب در اختیار بودن مازنی ها، محل رفت و آمد نمایندگان دیگر شهرستانها به جهت دریافت اعتبارات و حل مسائل و مشکلات شهرهایشان شد. یا در زمان حضور یک ساروی در پست معاونت سیاسی و امنیتی استانداری و همراهی دو نماینده وقت مرکز استان ، جایگاه شهرستان ساری در کسب کرسی های مدیریتی استان در حد و اندازه های نامش بود و بیشترین مدیران طول تاریخ را در ادارات کل استان دارا بود..

 

و شاید اکنون شهر ابن شهر آشوب، اسیر همین خودزنی هاست که در حسرت مدیران ساروی اندوهگین است!!! و البته یادمان نمی رود روزگارانی که مرکز استان در حسرت داشتن همه این چیزهایی که این چند سال اخیر برایش فراهم شد سوخت و ساخت …

 

می گویند در هر دعوایی یک سر آن برنده و دیگری بازنده است.. اما در این توهین های شرمسارانه برنده ای وجود ندارد که هیچ، بازندگان آن تنها مردمی هستند که از ورای عملکرد مثبت تیم مدیریت شهریشان به دنبال یافتن جایگاه دوباره در کشور بودند.. جایگاهی که شهرستان ساری می توانست یک بار دیگر با عزت و افتخار به آن دست یابد. اما امروز، در کنار آه و واویلاهای به اصطلاح نقادانه و دلسوزانه به سوی مدفون شدن در زیر گرد حسادتهای قدرت طلبانه می رود…

 

گویا برای عده ای این که در این شهر نامشان بر سر زبانها باشد بیش از عزتمندی شهرشان ارزشمند است!! شاید آن ها وارثان شلاق رضاخانی اند که به دنبال کسب جایگاه از پس زور و زرند…

 

هنگامی که امیر المومنین حضرت علی (ع) نامه ای سراسر درس شامل توصیه های حکومت داری را به مالک اشتر نخعی در زمان شروع زمام داری فرمانداری مصر به وی ابلاغ نمود هیچ ظنی به او به غیر از پاکدستی و دینداری نداشت.. اما قطعا حکومت داری را سخت و دارای لحظات و دوران های ملال آوری می پنداشت. لحظاتی که همچون ایستادن در لبه پرتگاه بوده و می تواند در نیم لحظهِ غفلتی همه چیز را به نابودی بکشاند…

 

اشتباه قطعا با گناه متفاوت است و صاحب مسئولیتی که اشتباه کمتری داشته باشد بیشتر لایق نشستن بر کرسی های تصمیم گیریست.. اما انتظار می رود همین مقدار اشتباه هم نباشد و در نهایت این مردم هستند که تشخیص خواهند داد که چه کسی گناه کرده و چه کسی اشتباه!! و چه کسی خطا و اشتباهش از دیگر مسئولین کمتر بوده است..

 

نامه حضرت علی (ع) چنان روشن و هدایت کننده است که می توان اینطور استنباط کرد که کلام مولا تنها به مالک نیست بلکه به همه مومنین است چه صاحبان کرسی های قدرت چه مردم عادی.. و هردو را مسئول در حفظ و نگهداری یک جامعه اسلامی می داند. چون همیشه هستند عمرانِ سعدی که به وعده حکومت ری، دینشان را بفروشند!!

دیدگاه کاربران

نظرات در انتظار تایید: 192

کل نظرات :1

ارسال دیدگاه

کد امنیتی *

ردیاب آنلاین خودرو ردیاب خودرو