کد خبر: 72642

تاریخ انتشار: ۱۳۹۶/۰۶/۱۱ - ۱۰:۴۲

حسام میرعمادیان

نقطه تعادل و هویت مستقل راس و بدنه دستگاه ورزش، نسبت به هم در چه وضعیتی می باشد؟

اخیرا شاهد بودیم برخی از دوستان بخش زیادی از وقت و انرژی خود را صرف نقد برخی از موضوعات حوزه ورزشی استان که در سطح ...
حسام میرعمادیان

اخیرا شاهد بودیم برخی از دوستان بخش زیادی از وقت و انرژی خود را صرف نقد برخی از موضوعات حوزه ورزشی استان که در سطح انتظارات خود مشاهده نمی نمایند، پرداخته اند که ایها الناس بیایید و ببینید!
عزیزان دیگری هم پرچم پاسخگویی به این انتقادات را بلند کرده اند و داد سخن در دادند که در مرام رسانه ای، اینگونه نباید به مدیر تاخت و قس علی هذا!
قصد پرداختن به آن مقولات را ندارم، نقد من به نگاه آن دسته از منتقدین که هنوز درنیافته اند که به عنوان بخشی از بدنه ورزش باید به مدیران به مثابه یک «وسیله» بنگرند، وسیله ای که می تواند به ما برای نیل به مطلوب مورد نظرمان یاری رساند. کما اینکه بسیاری از مدیران به بدنه ورزش به عنوان یک وسیله می نگرند.
این یک رابطه دو سویه است، رابطه ای که در نهایت باید به یک توافق برد برد میان مدیران و بدنه آن ختم
شود.
در این میان اینکه مدیر نسبت به فلان شخص یا و هیاتی چگونه می اندیشد و یا چه نیتی در سر دارد از درجه اهمیت کمتری برخودار است، قرار نیست نظرات و ایده های ما به عنوان بدنه ورزش با تمایلات مدیر به عنوان لیدر دستگاه ورزش منطبق و هماهنگ باشد حتی قرار نیست ما او را دوست داشته باشیم یا به او عشق بورزیم. بلکه هر کدام از ما (عضوی از بدنه ورزش) با آگاهی از استقلال ماهوی خود باید متناسب با تمایلات و اهدافمان در یک نقطه تعادلی با مدیریت به توافق برسیم تا مطلوب طرفین این تعامل، تامین گردد.
مستلزم این است که هر یک از ما هویت مستقل خود را به رسمیت بشناسیم و متناسب با آن با اهالی ورزش تعامل کنیم. در غیر اینصورت در این سناریو تنها نقش تخریبی را خواهیم
داشت.

برچسب ها: ,
ارسال دیدگاه

کد امنیتی *

ردیاب آنلاین خودرو ردیاب خودرو