کد خبر: 74028

تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۰۸/۱۳ - ۱۶:۰۰

عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی

فرهنگ عمومی سیال ، گسترده و پویاست/اخلاقیات و اجبار اجتماعی پشتوانه تداوم فرهنگ عمومی است

تیتر 3:  عمر شورای فرهنگ عمومی در ایران به مرز چهل سال نزدیک شد ، اما براستی در طی عمر نه چندان کوتاه خود چقدر ...

تیتر ۳:  عمر شورای فرهنگ عمومی در ایران به مرز چهل سال نزدیک شد ، اما براستی در طی عمر نه چندان کوتاه خود چقدر شناخت نسبت به این شورا و حتی واژه شورای فرهنگ عمومی در جامعه وجود دارد؟!

برای شناخت بهتر شورای فرهنگ عمومی باید گفت این شورا به عنوان زیرمجموعه شورای عالی انقلاب فرهنگی و به ریاست وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی پای به عرصه فرهنگی کشور نهاد و متناظر با آن در استان ها این شورا به ریاست امام جمعه استان و نائب رئیسی استاندار و دبیری مدیر کل ارشاد اسلامی استان ایجاد شد.

در همین راستا ۱۴ آبان هرسال به عنوان روز فرهنگ عمومی نامگذاری شد.

در اساسنامه این شورا آمده است: بر این اساس شورای فرهنگ عمومی استان در مرکز هر استان با هدف شناخت و اطلاع از وضع فرهنگ عمومی و اصلاح و ارتقای آن و نظارت و پیگیری مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی و شورای فرهنگ عمومی زیر نظر شورای فرهنگ عمومی کشور تشکیل می‌شود.

وظایف شورای فرهنگ عمومی استان در سه بند اصلی اینگونه می باشد:الف ـ شناخت و اطلاع از وضع فرهنگ عمومی/ اصلاح و ارتقای فرهنگ عمومی/ نظارت و پیگیری مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی و تصمیمات شورای فرهنگ عمومی کشور

  • اما چه تعریفی می توان از فرهنگ عمومی داشت؟

دکتر علی اصغر عباسی  اسفجیر جامعه شناس در این خصوص اینگونه پاسخ می دهد:

برای تعریف فرهنگ عمومی ابتدا باید یک تعریف از فرهنگ بگویم. فرهنگ به حساب یک نوع فهم مشترک و ابزار و وسیله ای برای پایداری و حفظ یک جامعه است که کارکرد خاص خود را دارد و ناظر بر کیفیت روابط اجتماعی اعضای یک جامعه است.

در ادامه باید بگویم اگر فرهنگ را آگاهی مشترک بدانیم ، به شکل خاص تر فرهنگ عمومی، آن صفت عمومی فرهنگ است و ناظر بر این است که این صفت مربوط به عموم مردم است و دیگر خاص نیست و اشاره به قلمرویی دارد که مواجه با عموم مردم است.

این استاد دانشگاه افزود: فرهنگ عمومی درواقع تنظیم کننده ارتباط بین فردی در میان مردم است . که دو وجهی است . بخش عینی و آشکار که به سبک زندگی مردم ، تغذیه ، معماری ، پوشش و .. برمی گردد و خلقیات و منش افراد را تحت تاثیر قرار می دهد  و بخش ذهنی و یا نامحسوس و غیر عینی که در قالب اخلاقیات و نظام اخلاقی و وجدان کاری و امثالهم قرار می گیرد. که البته این دو بخش می توانند تجلی هم باشند و بهم مربوط باشند زیرا فرهنگ عمومی شامل قانون نمی شود و اجبار اجتماعی است و قبحیات و اخلاقیات از آن دفاع می کند . واضح تر بگوبم ، تداوم فرهنگ عمومی به جای اینکه وابسته به قانون باشد ، پشتوانه اخلاقی و عرفی دارد.

عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی بابل با جبری دانستن فرهنگ رسمی، اظهار داشت: فرهنگ رسمی ، تحت قانون و اجبارهای قانونی است اما فرهنگ عمومی مبتنی بر پذیرش، سازگاری و از جنس اخلاق و دل است که اگر پایبندی به آن صورت نگیرد ، توبیخ های هنجاری در پی دارد.

وی افزود: فرهنگ عمومی، حاصل بخش رسمی و غیر رسمی فرهنگ است که در قالب آداب و رسوم و عادت می تواند خلقیات را به وجود آورد.

عباسی اسفجیر با اشاره به قدرت بالای فرهنگ عمومی تصریح کرد:  آنچه در فرهنگ عمومی بسیار با اهمیت است ، قدرت بالای فرهنگ عمومی است چون همه ی مردم در آن نقش دارند و حساسیت های آن در نگاه مردم بالاست. در فرهنگ رسمی به تعبیر بوردیو ، سازندگان و تولیدکنندگان آن به بقیه شکل کتابی و دستوری دارند اما رشد فرهنگ عمومی آرام آرام و با پذیرش داوطلبانه و دل رضاست.

مدرس دانشگاه های مازندران فرهنگ را بخشی از فرهنگ کل برشمرد و افزود: فرهنگ عمومی بخش های مختلفی دارد، یک بخش درونی که خلقیات و منش های درونی است ؛ بخش روانی و ذهنی و اجبارهای خود کنترلی ؛ بخش نمادی که افراد با نمادها در جامعه ارتباط می گیرند و در نهایت بخش نهادی که در اینصورت اجبار خاص خود را تولید می کند که در واقع منجر به تولید سیستم می شود.

دکتر علی اصغر عباسی اسفجیر با تاکید بر متغیر بودن فرهنگ عمومی ، اظهار داشت: فرهنگ عمومی صفتی دارد به عنوان متغیر بودنش و بسته به هرچیزی از جمله شرایط می تواند تغییرات را در خود ایجاد کند و یک نقطه مطلقی را نمی توان برای ان ایجاد کرد و بسته به انتظارات و توقعات اجتماعی خود را بازسازی می کند و در واقع سیال است. گستردگی و پویایی فرهنگ عمومی هنر و ظرفیت آن را می رساند که نکته مهمی است.

 

منبع : نشریه همولایتی

 

 

دیدگاه بسته شده است.

ردیاب آنلاین خودرو ردیاب خودرو