کد خبر: 74046

تاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۰۸/۲۷ - ۱۶:۰۰

اندر احوالات کارخانه نساجی

رشته های پنبه شده  و چرخ دنده هایی که خیال می بافند

تیتر 3: 1309، این عد می تواند تاریخ تولد یکی از مسن ترین افراد خانواده ما باشد.. پدر بزرگ.. دایی .. عمو .. خاله .. ...

تیتر ۳: ۱۳۰۹، این عد می تواند تاریخ تولد یکی از مسن ترین افراد خانواده ما باشد.. پدر بزرگ.. دایی .. عمو .. خاله .. و یا شاید تاریخ تولد یک کارخانه .. یک کارخانه از بطن شهری رنج کشیده و نیازمند پیشرفت.. 

 

آری، پاقدم این کارخانه آنقدر خوب بود که صدها کارگر زن و مرد از کنار آن سقف ها ساختند .. زاد و ولدها دو چندان شد.. وسایل نقلیه خریدند و به مدرسه رفتند..

چهره شهر دگرگون شد و امیدها به زندگی افزایش یافت.. آنقدر این تولد فرخنده بود که از کنار آن دو کارخانه دیگر چشم به جهان صنعتی گشودند..

 

 

اما اینک که عمر این کارخانه قریب به صد سال است، چیزی جز استخوانهایی فرتوت و دنده هایی شکسته و قامتی خم و امیدی از دست رفته ، از آن نمانده است..

 

 کارخانه ای که می توانست در شرایط اقتصادی کنونی و با تجربه و قدمتی ارزشمند، چرخ دنده های صنعت این شهر کارگری و مظلوم را چنان بگرداند که قطب نساجی کشور شود .. جوان ها از قِبَل آن به شغل برسند و جمعیت بیکار برای آن شهر از مفهوم بیافتد.. اما اینک چه مانده از آن همه غوغا.. جز چرخ دنده هایی که خیال می بافند .. 

 

این همه شکوایه، وصف حال کارخانه ای است به نام کارخانه نساجی قائمشهر با شماره های ۱ ، ۲ و ۳٫٫ کارخانه هایی که اینک در جلسات شورای شهر قائمشهر زیر چانه زنی های سیاسی ، اقتصادی و گردن کشی های قدرت طلبانه ی میان منتخبین مردم در مجلس و شورای شهر له شده است .. 

 

زدوخوردهایی که قدمت آن دیگر از دهه گذشته و این یعنی از دست دادن سال ها توسعه، سال ها اشتغال و سال ها پیشرفت و از آن سو یعنی سال ها افزایش بیکاری، سال ها افزایش آسیب های اجتماعی و بزه ها و سال ها عقب ماندگی در توسعه ..

 

کمتر کسی است که دغدغه نساجی را داشته باشد و نداند که در طی سالیان اخیر این کارخانه میان مالک ترکیه ای و ایرانی و شهرداری دست به دست شده تا به پای میز مذاکره رسیده است.. میزی که اینک گزینه آن می شود مالک دولتی و خصوصی حقوقی .. میزی که می گوید تا کنون به خطا رفته ایم و اشتباه کرده ایم که به دنبال مالکی خصوصی بودیم زیرا زمین باارزش و مرغوب آن می تواند دندان طمع شود برای کسانی که به اسم نساجی به دنبال تغییر کاربری آنند .. 

حال مقامات ارشد استانی، نمایندگان مردم قائمشهر در مجلس شورای اسلامی که گویی تازه از خواب غفلتی چندین ساله بیدار شده اند ، تهران می روند و می آیند تا کارخانه ای را حفظ کنند که اساسا بزرگان آن شهر و استان می توانستند سال ها پیش تدبیری گزینند که کار به آه و حسرت نرسد..

 

مصاحبه های اخیر مقامات ادشد استانی، اعضای شورای شهر قائمشهر، نمایندگان مردم این شهر در مجلس شورای اسلامی و شهرداری آن جهت حفظ این کارخانه به واقع پاسخگوی مردمِ ناامید از بقای این کارخانه هست؟!

هرگز.. پاسخ این سوال هرگز است.. زیرا اگر قرار بود کاری شود چرا اینک نمایندگان ادوار مختلف این شهر، منتخبین مردم در دو دوره اخیر شورای شهر قائمشهر از خود چیزی جز اشتباه کردیم ندارند…..!!

 

افسوس که کارخانه ای که می توانست امید ببافد و زندگی، اما اینک از آن پنبه هایی رشته شده مانده است و  چرخ دنده هایی که خیال می بافند و بس…

 

تحلیل از : خ. غزانی/نشریه همولایتی

دیدگاه بسته شده است.

ردیاب آنلاین خودرو ردیاب خودرو